कविता : सिन्धु तटमा !

दिव्य नदीको स्पर्शले आनन्दित हृदय
यिनैको पवित्र जलले सिञ्चित शरीर
चियाइरहेको अग्लो पवित्र कुमुदतिर ढल्किँदै
बगिरहेको जल प्रवाहको सङ्गीतमय नादमा
रमिरहेका थिए एक थान श्वेत वकुलाहरू
जहाँ सुन्दर मिलनको त्रिपुरमा
बगिरहेका थिए हर्षका गङ्गाजल
शान्त थियो हृदय पोखरी
आफ्नै गतिमा प्रवाहित थिइन् सिन्धु
ध्यानमा बसे केही समय शिवको आराधनामा
जलको मृदुल नादमा रमिरहे
समयले उनीहरूलाई ब्युँझाइरह्यो
आफ्ना खुसीहरू झोलाभरी बोकेर फर्किन लाग्दा
अगाडि झलझलाकार शालीग्रामको साक्षातकार हुँदा
खुसी र सद्भावका आँखामा
प्रेमका नुनिला विन्दुहरू पोखिए
हातमा शालीग्राम राखी प्रणाम गर्दै
साधुहरू आफ्नै कुटीतिर लागेका थिए
यो अलौकिक दिन नयाँ वर्ष नजिकिनै लाग्दा उदाएको थियो।

-तुलसीपुर–५ ग लाईन, कृष्णटोल, दाङ